Laugardaginn 16. maí 2026 velja íbúar Ísafjarðarbæjar sér fulltrúa í bæjarstjórn. Fimm framboðslistar keppa um sæti, frá vinstri til hægri á stjórnmálaskalanum. Okkur langaði að heyra hvað oddvitar þessara framboðslista væru að pæla, þannig að við hringdum í þá og boðuðum í viðtal.
Hugmyndin er að svör þeirra geti ef til vill hjálpað kjósendum í sveitarfélaginu að gera upp hug sinn, að marki.
Við reyndum að tryggja að allir frambjóðendur fengju jafna meðferð hjá okkur, enda er þetta allt duglegt og skemmtilegt fólk sem ann sveitarfélaginu sínu og vill vinna því gagn. Við íbúar Ísafjarðarbæjar megum vera þakklát að búa að slíku mannvali!
On Saturday 16 May 2026, residents of Ísafjarðarbær elect their municipal council. Five candidate lists compete. ÍsoFréttir provides equal, independent coverage in the form of interviews, publishing ahead of election day.
Viðtölin snúast öll um Ísafjarðarbæ á tímamótum. Sameiginlega myndin er sú að sveitarfélagið sé á betri stað en lengi áður: íbúum fjölgar, atvinnulíf hefur styrkst, skuldir hafa lækkað og bjartsýni er meiri. Um leið er skýrt að vöxturinn kallar á stórar ákvarðanir um skóla, leikskóla, íþróttamannvirki, húsnæði, skipulag, stjórnsýslu og þjónustu. Flestir leggja áherslu á sterka þjónustu fremur en lægri gjöld, en nálgast það með mismunandi hætti.
Kristján leggur áherslu á stöðugleika, samvinnu og ábyrgan rekstur. Hann lýsir því að fyrra kjörtímabil hafi verið erfitt, en að núverandi kjörtímabil hafi gengið mun betur með meiri sátt og samstarfi. Hann sér Ísafjarðarbæ sem sterkt fjölskyldusamfélag með mikil lífsgæði, stuttar vegalengdir, öflugt íþrótta- og menningarlíf og fjölbreyttara atvinnulíf en áður.
Helstu áherslur hans eru að halda áfram að hlúa að góðri fjárhagsstöðu, stækka grunnskóla og leikskóla vegna fólksfjölgunar, skipuleggja Torfnessvæðið til framtíðar og byggja innviði upp í áföngum. Hann varar við því að lofa öllu í einu, en vill skýra langtímasýn og raunhæfa framkvæmdaröð.
Svanna kemur inn sem nýr frambjóðandi með sterka tengingu við verkalýðshreyfinguna og ungt vinnandi fólk. Hún vill vera málsvari þeirra sem hafa minna á milli handanna, ungs fólks, barnafjölskyldna og fólks sem hefur ekki alltaf átt sterka rödd í bæjarstjórn. Hún leggur áherslu á að vöxtur bæjarins eigi að nýtast fólkinu, ekki aðeins stærri aðilum eða atvinnulífinu.
Hún gagnrýnir sölu leiguíbúða og skort á viðhaldi eigna bæjarins, en nefnir einnig jákvæða hluti eins og menntastefnu, forvarnastefnu og niðurgreiðslu skulda. Í leikskólamálum vill hún byggja nýjan leikskóla frekar en að þrengja meira að núverandi svæðum. Hún leggur líka áherslu á fleiri leikskólakennara, betra starfsumhverfi og samstarf við háskóla til að auðvelda fólki nám nær heimabyggð.
Gylfi talar út frá reynslu úr stjórnsýslu, heilbrigðiskerfi og svæðasamstarfi. Hann vill að íbúar geti áfram verið stoltir af bænum sínum og leggur mikla áherslu á samheldni sveitarfélagsins, traust milli byggðakjarna og sterka sameiginlega sjálfsmynd. Hann vill jafnvel skoða heimastjórnir eða aðrar leiðir til að styrkja rödd einstakra byggðakjarna.
Hann vill stækka Sólborg og Eyrarskjól, bæta íþróttamannvirki, sérstaklega á Torfnesi og í sundlaugum, og byggja áfram upp skíðasvæðin. Í atvinnumálum leggur hann áherslu á fyrirsjáanleika í lagareldi, Hvalárvirkjun, nýjar höfuðstöðvar HG og stærri svæðisbundna innviðasýn fyrir Vestfirði.
Jónas leggur áherslu á ábyrgan rekstur, framkvæmdir og þjónustumenningu. Hann segir að munurinn milli framboða í bæjarmálum sé oft meiri í blæbrigðum en grundvallarstefnu, en að Sjálfstæðisflokkurinn vilji nýta bættan fjárhag til uppbyggingar án þess að sökkva bænum í skuldir. Hann nefnir sérstaklega skóla, leikskóla og íþróttamannvirki á Torfnesi.
Sterkasta stef hans er „þjónusta, þjónusta, þjónusta". Hann vill að bæjarbúar og fyrirtæki séu álitin viðskiptavinir sveitarfélagsins, að erindum sé svarað hratt og vel, og að þjónustukannanir og eftirfylgni verði notaðar til að laga það sem miður fer. Hann vill einnig tryggja leikskólapláss frá 12 mánaða aldri eða heimgreiðslur ef það tekst ekki.
Sævar kemur inn með bakgrunn úr iðnaði, framkvæmdum og fyrirtækjarekstri. Hann talar beint og leggur áherslu á að koma hlutum í verk strax. Hann gagnrýnir skort á langtímasýn, viðhald eigna bæjarins og þungt stjórnsýslukerfi sem hann telur gera fólki erfitt fyrir að byggja, sækja um lóðir eða koma málum áfram.
Hann vill byggja Torfnes upp sem heildarsvæði til framtíðar með íþróttahúsi, búningsaðstöðu, líkamsrækt, sundlaug og hugsanlega grunnskóla á uppfyllingu í Pollinum. Í leikskólamálum telur hann að vandinn snúist meira um mannskap en húsnæði og vill nýta starfsfólk betur. Í atvinnumálum vill hann liprari afgreiðslu, betri lóðamál og stjórnsýslu sem hjálpar fólki að framkvæma.
Stærstu sameiginlegu málin eru skóla- og leikskólamál, þjónusta sveitarfélagsins, uppbygging Torfnessvæðisins, betra skipulag og viðhald, húsnæði og atvinnuuppbygging. Flestir eru sammála um að Ísafjarðarbær sé á góðum stað, en að næsta kjörtímabil þurfi að snúast um að breyta góðri stöðu í varanlega innviðauppbyggingu. Munurinn liggur helst í nálguninni: Kristján leggur áherslu á samvinnu og áfanga; Svanna á félagslegt réttlæti og fólk í viðkvæmari stöðu; Gylfi á svæðissýn, samheldni og stór innviðamál; Jónas á rekstur, þjónustu og framkvæmdir með aga; og Sævar á hraða, einföldun og verklega langtímasýn.
* Þessi samantekt var skrifuð af ChatGPT. Vefsíðan var gerð af Claude. Þetta eru tveir gervigreindar keppinautar sem eru ekki venjulega í sömu liðinu — en tóku sig saman fyrir Ísafjarðarbæ. Vonandi er þetta fyrsta skrefið í sáttarsáttmála gervigreindarinnar. Fyrir bjartari framtíð. 🤖🤝🤖
Ég heiti Haukur Sigurbjörn Magnússon og ég bý ásamt konu minni og syni við Fjarðarstrætið á Eyrinni, í rauða húsinu ská á móti slökkvistöðinni. Mörg ykkar kannast kannski við mig úr veitingastaðnum Tjöruhúsinu, sem foreldrar mínir stofnuðu fyrir nær aldarfjórðungi. Ég vinn þar við að góla og gala, aðallega. Nema hvað. Ég tók viðtölin og reyndi að skrifa þau eftir bestu getu.
Myndirnar tók frændi minn, Sigtryggur Ari Jóhannsson, Diddi. Hann býr öllu jöfnu í Reykjavík, en er samt mikill Ísfirðingur og hefur verið um ómunatíð. Allavega síðan hann byrjaði að vinna í Pólarvídeói á sínum tíma. Árið 1987 held ég.
Vefsíðuna gerði svo frændmágur minn, hann Steve Lewis, ásamt Claude vini sínum (hann er vélmenni). Steve býr með Erlu frænku minni Jóhannsdóttur (systur Didda!) og syni sínum, Elíasi Ara, við Túngötu. Svo eru þau alveg að fá nýtt barn. Það er mjög spennandi!
Enginn. Þetta er bara sjálfboðavinna hjá okkur. Ég þurfti meira að segja að borga ellefu dollara fyrir lénið isofrettir.com. Steve borgar sjálfsagt eitthvað fyrir hýsinguna. En það er fínt. Ég hef eytt allskonar peningum og tíma í meiri vitleysu. Og við allir örugglega.
Æi, mig langaði bara að það væri smá umfjöllun um kosningarnar hérna. Vissi ekkert hvað ég átti að kjósa og svona saknaði þess að það væru engin viðtöl að lesa. Ég var einu sinni blaðamaður í gamladaga, á Bæjarins besta, og eitt af mínum verkefnum þar var að tala við alla oddvitana sem voru í framboði árið 2002. Fyrir 24 árum síðan! Spáðu í því!
(Það er hægt að lesa þau öll á Tímarit.is. Mæli með — frekar fyndið dæmi!)
Nema hvað, mér datt í hug að það yrði fyndið að endurtaka leikinn. Staðan núna er allt öðruvísi en hún var í gamla daga. Þá var Ísafjarðarbær að upplifa pínu niðurlægingarskeið. Fólk að flytja úr bænum og mikil svona hrörnun í gangi.
Nú eru tímarnir aðrir, sem betur fer. Hér er uppgangur og góðæri og hefur verið undanfarin ár! Því fagna allir góðir menn, að sjálfsögðu, en maður þarf samt að vera pínu var um sig. Veröldin er alltaf voða sveiflukennd og það er skynsamlegt að vera búin undir slæmæri og niðurgang sem alltaf fylgja góðærum og uppgangi.
Allavega. Mér datt í hug að hringja í alla oddvitana og bjóða þeim í spjall. Svo voru allir bara til í það. Þannig að ég þurfti að gera það. Sé pínu eftir því, þetta hefur verið rosa mikil vinna og vesen. En ég vona allavega að þessi viðleitni verði einhverjum að gagni og hjálpi fólki að ákveða sig hvern það á að kjósa. Bærinn okkar, Ísafjarðarbær, er æðislegur. Hér býr mjög mikið af cool liði og ég dýrka að ala upp drenginn minn hérna og fá að vinna við að vera gestgjafi fyrir fólk sem vill heimsækja okkur.
Við þurfum að vera dugleg og halda vel á spöðunum svo það verði ekki allt glatað hérna. Og þetta er svona mín viðleitni til þess að leggja hönd á plóg!
Ég byrjaði á því að hringja í þau sem voru í framboði og tékka hvort öll væru til í spjall. Svo reyndi ég að undirbúa mig einhvern veginn. Ég las mér til um fólkið og framboðin og garfaði í stefnuskrár þar sem þær voru klárar. Svo hafði ég samband við allskonar klárt fólk í bænum og bað þau að senda mér spurningar og hugmyndir.
Svo þegar ég var kominn með drög að spurningalista, þá hitti ég fólkið að máli, aðallega í Tjöruhúsinu (því þar gat ég tryggt næði) og spurði það spjörunum úr. Það fór samt enginn úr spjörunum ha ha.
Svo skrifaði ég upp textann, reyndi að vinna hann og gera læsilegan, taka út endurtekningar og tafsorð og svona skila samtalinu eins og ég upplifði það.
Allir frambjóðendur fengu að lesa yfir allan textann sinn meðan hann var á hráu formi og gátu gert athugasemdir og tekið dót til baka, bætt við og svona. Hugmyndin var aldrei að „ná" neinum, heldur bara reyna hjálpa frambjóðendum að tala við kjósendur og vera fulltrúi þeirra.
OK nema hvað. Lesið endilega viðtölin! Margt cool þarna!
Ykkar vinur,
Haukur S