AUÐMÝKT OG EINLÆGNI

Gylfi Ólafsson vill að íbúar Ísafjarðarbæjar geti haldið áfram að vera stoltir af
bænum sínum



Ókei. Byrjum þá bara fyrir, þá sem ekki vita. Hver, hvar, hvernig, hvenær, hver ert
þú, hvað vilt þú upp á dekk og þar fram eftir götunum.

Já, ég heiti Gylfi Ólafsson. Ég hef búið hérna meira og minna allt mitt líf, á Ísafirði.

Foreldrar mínir komu hingað til þess að reka hótel í upphafi tíunda áratugarins og ég
með þeim. Ég kláraði menntaskólann hérna og fór svo og veltist aðeins um heiminn,
kom svo til baka 2018 og varð forstjóri Heilbrigðisstofnunar Vestfjarða eitt kjörtímabil
eða svo.

Hef verið í bæjarstjórn síðan 2022 og verið formaður Fjórðungssambands Vestfirðinga
síðan 2024, þar sem ég hef verið að tala máli fjórðungsins líka. Sérstaklega gagnvart
stjórnvöldum og reyna að stilla saman strengi milli sveitarfélaga á svæðinu. En ég er
búinn að vera í bæjarpólitíkinni í fjögur ár og mig langar að halda áfram. Mér finnst þetta
gaman og ég vil láta gott af mér leiða.

Ég er giftur Tinnu Ólafsdóttur og saman eigum við tvö börn, sem eru bæði í
grunnskólanum og nýta íþróttamannvirki bæjarins og slíkt. Þannig að, já, ég vil að
sjálfsögðu að þau gangi í góða skóla og hafi gott atlæti og eigi góða og áhyggjulausa
æsku.

Hverjir myndirðu segja að kostir Ísafjarðarbæjar væru til búsetu, lífs og starfa?

Já, hér er bara svo gott að vera. Það er nú klisja að tala um mannlífið en það er kannski
það sem telur, er að hér hefur safnast saman hópur af fólki sem er gaman að
umgangast, sem er að stunda íþróttir og finna sér ýmislegt til dundurs, eins og að vera í
kór eða Rótarý eða Kiwanis eða hinu og þessu. Svo er náttúrulega bara náttúran hérna
allt um kring.

Ég er eiginlega bara mjög mikið hérna út af umhverfinu og skíðasvæðinu. Það er mjög
stutt að fara á skíði. Og við eigum besta skíðagöngusvæði á landinu. Það togar dálítið
mikið í mig. Svo náttúrulega þarf fólk að hafa atvinnu og hér eru fjölbreytt
atvinnutækifæri. Ekki bara í fiskvinnslu og fiskveiðum og slíku, heldur líka í ýmis
konar… þekkingarsamfélaginu og heilbrigðisþjónustu og hinu og þessu.
Þannig að fólk getur haft gott viðurværi, og auðvelt að hafa gaman eftir vinnu líka.

ÍSAFJARÐARBÆJARLIÐIÐ

Hvað finnst þér hafa verið vel gert á þessari öld í stjórn bæjarins og hvar hefur
brugðið út af síðustu 20, 25 árin?​
​


Það er ótal margt gott og ýmislegt sem hefur kannski gengið síður, en var gert af
góðum hug eða af skiljanlegum ástæðum á sínum tíma.

Það sem hefur verið til fyrirmyndar hjá okkur síðustu 20 ár er t.d uppbygging á
útisvæðum í bæjarfélaginu. Aðgengi fyrir fótgangandi og hjólandi er orðið frábært og
áform eru um enn meiri uppbyggingu. Við höfum brugðist við mikilli þenslu í
heimsóknum annarra til svæðisins, en ferðamannafjöldi hefur vaxið gríðarlega á
þessum tíma, og mér finnst bæði íbúar og stjórnsýsla hafa tekist á við þann pakka af
miklum dug.

Áskoranirnar eru líka til staðar. Það er mikil sveifla í árgangsstærðum sem koma inn í
leik- og grunnskólana okkar. Nú horfum við fram á að árgangarnir sem eru að koma eru
stórir, mötuneytið í skólanum er of lítið og bæði nemendur og starfsfólkið þyrftu betri
aðstöðu til að stunda sína vinnu.

Það sem hefur kannski gengið verst er, held ég, eru svona ýmsir þættir í
skipulagsmálum. Ég væri til í að traust á milli byggðakjarnanna innan sveitarfélagsins
væri meira, og langar að bæta það. Það er togstreita og kergja sem ekki hefur tekist að
uppræta, því miður, bæði af raunverulegum ástæðum og menningarlegum.

Hefurðu einhverjar hugmyndir um hvernig mætti lagfæra það?

Eitt af því sem mig langar að gera strax í því máli, þó það sé bara lítið skref, er að
breyta léni Ísafjarðarbæjar úr isafjordur.is yfir í isafjardarbaer.is. Ég vil beita mér fyrir því
að samfélagið okkar verði samheldið og sterkt og að enginn upplifi sig hornreka innan
stjórnsýslunnar.

Við erum bara öll í þessu saman og þá bara pössum við að það sé í bæði bæjarstjórn
og í öllum nefndum bæjarins fólk úr öllum kjörnum, sem hefur rödd. Þá höfum við getu
til sameiginlegra ákvarðanna og að standa saman í gegnum þykkt og þunnt. Þetta er
líkanið sem hefur verið gengið út síðan sveitarfélögin sameinuðust.
En svo er annað sem hefur verið talað mjög fallega um. Heimastjórnir. Þá eru búnar til
sérstakar nefndir með ákvörðunarrétt um einstök málefni. Sem eru þá að hluta til
skipuð af heimafólki, að hluta til af fulltrúum úr bæjarstjórn og þeim falið að ákveða
hvað best sé að gera fyrir sinn hluta bæjarfélagsins.

Mögulega er útséð með að líkanið sem við höfum verið að reyna að nota í 30 ár dugi til.
Mögulega þurfum við að fara í heimastjórnalíkanið. Ég er ekki alveg viss, en hlakka til
að skoða þetta í kjölinn.

Ég er alveg reiðubúinn í samtalið, en vil hins vegar að fólk geri sér grein fyrir því að það
er ástæða fyrir því að núverandi fyrirkomulag var sett á.

Það var af þessari hugmynd að við erum bara öll í þessu saman. Við ætlum ekki að
skipta okkur niður í Þingeyrarliðið eða Ísafjarðarliðið. Við erum bara öll saman í
Ísafjarðarbæjarliðinu. Starfsmenn bæjarins eru ekki bundnir á Ísafirði. Þeir ættu að geta
dreift sér betur á svæðið og unnið alls staðar.

Í þessu samhengi er til dæmis hægt að rifja upp það sem ég lagði mikla vinnu í sem
forstjóri Heilbrigðisstofnunar Vestfjarða, að klára sameiningu stofnanna sem mynduðu
þá stofnun. Það snerist um að láta sjá sig, halda sameiginlega starfsmanna- og
stjórnendafundi og minna endalaust á að það væru fleiri starfsstöðvar en sjúkrahúsið á
Ísafirði. Það gekk vel og ég er stoltur af því sem þannig áorkaðist.

Hvort myndir þú frekar leggja áherslu á sterkari þjónustu við fólk og fyrirtæki í
samfélaginu, eða lægri gjöld?

Sterkari þjónustu.

GRETTISTÖK

Hverjar sérðu fyrir þér sem helstu áskoranir og hvaða markmiðum viltu ná
varðandi þessa þrjá þætti: leikskólamál, íþróttaaðstöðu og atvinnusköpun?

Í leikskólamálunum ætlum við að stækka bæði Sólborg og Eyrarskjól. Okkur sýnist að
það sé besta lausnin á að leysa stöðu leikskólanna og munum fara í lausnir á því sem
fyrst.

Íþróttamál. Við höfum lyft grettistaki í íþróttamálum á þessu kjörtímabili. Það sem
gerðist á kjörtímabilinu 2018-22 var að heilt kjörtímabil fór í að þrefa um það hvernig
stóra fjölnota stóra knattspyrnuhúsið ætti að líta út. Svo kom í ljós að það var ekki til
peningur fyrir því. Þannig að það var ákveðið í upphafi þessa kjörtímabils að segja bara:
„Heyrðu, við getum ekki byggt þetta hús í bili. Við verðum hins vegar að laga aðstöðuna
sem er uppi á Torfnesi,“ og við gerðum það vel.

Við erum langt eftir á í viðhaldi í mörgum af íþróttamannvirkjunum okkar, sérstaklega í
sundlaugunum, og það þarf að taka á því. En svo er áframhaldandi uppbygging á
Torfnesi, það eru háværar raddir um að stækka íþróttahúsið á Torfnesi. Búa til nýja
skotíþróttaaðstöðu til þess að stúkan nýtist fyrir fótboltann. Og svo er komin
aðgerðaáætlun í að byggja upp og auka áreiðanleikann á skíðasvæðunum tveimur.
Bæði alpamegin og skíðagöngumegin. Ég held að það séu gríðarleg tækifæri til dæmis
í að halda áfram að gera Ísafjarðarbæ ennþá meiri skíðagöngubæ. Við erum með
langbesta skíðasvæðið á landinu og ættum að byggja á þeim styrkleika.

Hvað varðar atvinnuuppbyggingu, þá er núna fyrir Alþingi þetta stóra frumvarp um
lagareldi sem hefur velkst í meðförum Alþingis í mörg ár. Það verður að ljúka því til þess
að fyrirtækin fái fyrirsjáanleika til þess að geta haldið áfram fjárfestingum sem geta
hlaupið á milljörðum.

Og þá getum við hætt að þrátta um það, sem hefur verið mjög mikið pólitískt bitbein.
Kannski ekkert svakalega mikið innan fjórðungsins, en fjórðungurinn gagnvart fólki í
Reykjavík, innan gæsalappa, sem hefur talað mjög mikið niður til okkar þegar fjallað er
um laxeldi, sem er þreytandi.

Í atvinnumálunum þarf svo að klára að byggja Hvalárvirkjun.

Nú var mjög áhugavert að á fimmtudaginn var vorum við að samþykkja svæðisskipulag,
í fyrsta skipti sem það er gert fyrir Vestfirði, þar sem öll sveitarfélögin komu saman og
ræddu um hvernig þau vilja sjá Vestfirði þróast og það var samdóma skoðun allra
sveitarfélaga að Hvalárvirkjun þyrfti að rísa.

Þá hefur sú ákvörðun verið tekin bæði á Alþingi, í gegnum rammaáætlun, af
sveitarfélögunum sem eru Árneshreppur og Kaldrananeshreppur — sem eru með bæði
virkjunina og línulögnina — og öllum sveitarfélögum á svæðinu, að þetta sé allt með
velþóknun þeirra.

Þannig að Hvalárvirkjun er svona annað risastórt dæmi sem þarf að klára.

Svo sjáum við að það er verið að byggja kalkþörungaverksmiðju úti í Súðavík. Ég held
að það sé ekkert trúverðugt af stjórnmálamanni að segja: „Ég veit hvað næsta Kerecis
er.“ Og það er heldur ekki það sem ég vil segja. En það eru nokkur svona atriði sem
þurfa að ganga í rétta átt. Við vorum að undirrita viljayfirlýsingu við HG um að þau ætli
að reisa hérna nýjar höfuðstöðvar hérna niður á Suðurtanga á næstu árum.

Það eru bara mjög bjartir tímar framundan. Sveitarfélagið þarf að passa að innviðirnir
séu góðir og halda pressu á ríkisvaldinu að skattleggja ekki um of og svona. Þá sér
atvinnulífið um rest.

SKÓLABÓKARDÆMI

Hvaða áherslur hyggist þið leggja í mannauðsmálum til að styrkja stöðu
bæjarins?

Í mannauðsmálunum þarf náttúrulega að passa það að við séum með samkeppnishæf
kjör, svo við fáum öflugt fólk til starfa. Það er, eins og þú segir, hefur verið
undirmönnun. Það hefur verið erfitt að manna ýmsar stöður, sem er vont. Og þetta eru
störf eins og á tæknideildinni. Þetta er líka í skólaþjónustunni, þar sem hefur verið erfitt
að fá talmeinafræðinga og sálfræðinga og menntaða kennara í leikskólana.

Þannig að starfsaðstæðurnar þurfa að vera góðar, en það þurfa líka að vera aðstæður
fyrir fólk til þess að sækja sér nám, jafnvel meðfram vinnu. Það hefur verið mjög mikið
nýtt í grunn- og leikskólunum, að fólk stundar nám meðfram vinnu og hefur notið
stuðnings vinnuveitanda til þess. En á móti þarf að vera til kerfi sem bakkar
vinnuveitendur upp í að veita þetta svigrúm. Það þarf að styðja skólana, bæði leik- og
grunnskólana til þess að geta tekist á við þetta.

Takið þið afstöðu til símanotkunar í skólum?

Í tengslum við menntastefnuna voru haldnir fundir í öllum skólunum. Þá var mjög ólíkt
hvað fólk var að tala um.. Við viljum setja skýrar reglur um takmarkanir á símanotkun.

Og þá spyrjum við: „Og hvers slags takmarkanir?“

Við getum til dæmis gert það með því að endurvekja ungmennaráðið og láta
ungmennaráðið halda dálítið á málinu í samstarfi við okkur.

Það er skýrt ákall um þetta, en bæjarstjórn er kannski ekki endilega að fara að segja
hvaða reglur eru að gilda. Bæjarstjórn setur málið á dagskrá og sér til þess að það verði
búnar til reglur, sem endurspegla vilja þeirra sem þær ganga yfir.

Hver er fyrirhuguð stefna í málefnum grunnskólans? Nú er árangur Grunnskólans
á Ísafirði í PISA-könnunum víst ekkert fagnaðarefni. Er það ásættanlegt?
Ég skoðaði þessa lesskilningskönnun sem var birt á vef menntamálaráðuneytisins fyrir
mánuði eða tveimur síðan og þá var Ísland ekki neðst.

Ég reyndi að bera okkur saman við sveitarfélög sem eru svipuð, með fjölkjarna eða
sambærilega blöndu af Íslendingum og útlendingum. Við virtumst vera fyrir neðan
landsmeðaltal, en ekki þannig að það væri tilefni til þess að vera með upphrópanir.

Það þarf að gera betur í þessu og þetta er náttúrulega erfitt fyrir bæjarstjórn að vera
með mikla handstýringu. Vegna þess að bæjarstjórn, það þarf þá að segja bæjarstjóra,
segja skólastjóra, segja kennurum, segja nemendum að segja foreldrum að vera
harðari. Þetta er rosalega löng keðja.

Það þarf að styðja kennarana til þess að sækja sér nám og einbeita sér að því sem þau
eru góð í, sem eru að kenna börnunum.

AÐ FINNA LÍFSHAMINGJUNA

Það er sem sagt stefnan að styðja kennara til að sækja sér nám. Kemur til greina
að setja einhverja mælikvarða á starf skólans, samanber könnunina Skólapúls
sem var lögð af á sínum tíma? Hvað viljið þið gera til að fylgjast með mikilvægustu
stofnunum bæjarins?

Skólasamfélagið er ekki alltaf innbyrðis sammála, en ég hlusta þegar skólasamfélagið
segir að ekkert eigi að gera án samtals við sérfræðingana. Þannig að það er stundum
erfitt að taka á þessu með beinskiptum hætti.

En hver er þinn hugur?

Ég vil að það séu með einhverjum hætti samræmd próf til þess að kennarar, til þess að
foreldrar, til þess að bæjarfulltrúar sjái hvar skólarnir standa. En þau próf verða þá að
endurspegla markmið okkar. Þau mega ekki endurspegla bara hluta af þeim
markmiðum sem við viljum ná fram með skólastarfinu. Af því að þau markmið eru
náttúrulega mjög fjölbreytt. Það er ekki bara að læra að lesa og skrifa, heldur að haga
sér og vera gegn samfélagsþegn. Og finna lífshamingjuna. Og margt annað.

Þú nefndir Tangamálið. Svo erum við að tala um stjórnsýsluna líka. Og það virtist
sem utan úr bæ, án þess að kafa neitt í málin, miðað við það sem foreldrar voru
að kvarta í fjölmiðlum, eins og erindum þeirra hefði verið svarað seint og illa. Og
það olli þessari kergju sem síðan springur út. Er eitthvað um það að segja? Var
haldið illa á spöðunum?
Það voru vandaðir embættismenn, auk skóla-, íþrótta- og tómstundanefndar, sem
ræddu þetta í þaula

Og bæjarstjóri hitti þessa foreldra og átti við þau samtöl.

Nei, einmitt. En það er svona kannski gegnumgangsstef hjá fólki sem ég hef talað
við, er að því finnst í mörgum tilvikum erindum svarað seint og illa. Og hérna, að
stjórnsýslan sé kannski ekki í molum. En að það sé mjög margt ábótavant við
hana. Þarna komum við aftur inn á mannauðsmál eins og við vorum að tala um
áðan.

Já, þau eru, það er margt mjög ábótavant. Það eru margir sem kvarta undan þessu. Og
það þarf að taka betur til í þessu. Aðkoma sveitarstjórnarmanna er takmörkuð í þessu.
Það er bæjarstjóri sem er kjörinn af sveitarstjórn til þess að koma þessum málum
áleiðis. Þar hefur verið unnið að því að gera þjónustugátt og bæta ferla, en þarna þarf
að halda áfram og það er þess vegna sem ég býð mig fram til þess að vera bæjarstjóri.

Stóðstu frammi fyrir svipuðu verki uppi á Heilbrigðisstofnun Vestfjarða?

Það er ekki jafn mikið af fyrirspurnum sem voru að frestast. Þar snerist viðfangsefnið
um innri samskipti, stjórnun og samhug. Ég byrjaði að halda reglulega
starfsmannafundi þar sem allir voru saman. Við lögðum mjög mikla áherslu á að
Bolungarvík og Þingeyri og sérstaklega Patreksfjörður væri hluti af
heilbrigðisstofnuninni og þetta væri ekki allt miðlægt á Ísafirði.

Við héldum jafnvel starfsmannafundi líka frá Bolungarvík, þar sem Ísfirðingarnir þurftu
að horfa á okkur í skjá en ekki öfugt.

Svo efldum við upplýsingagjöf og það sást líka í ánægjukönnunum í stofnun ársins að
það reis mjög hratt, þannig að þetta eru vinnubrögð sem ég myndi vilja endurtaka.

Já, þannig að það er sem sagt verið að taka á einhvers konar dysfunksjón innan
kerfisins eða innan stofnunarinnar?

Já, en það verður aldrei gert með harkalegu yfirboði, heldur með því að grafa niður í
það hvar hlutirnir stranda og svo framvegis. Til dæmis er það þannig að í
skipulagsmálunum, þá eru reglugerðirnar oft mjög hamlandi og flóknar og fólk er ekkert
endilega alltaf sátt við svörin sem það fær.
Stundum held ég að það sé verið að rugla saman því sem eru raunverulega bara
reglugerðirnar og svo því sem starfsmaðurinn er að segja. Fólk eignar starfsmanninum
einhverja ákvörðun, sem er í raun bara skýr túlkun á byggingarreglugerð.

ÞAÐ ER FLOGIÐ Á GJÖGUR!

Almenningssamgöngur milli byggðakjarna innan sveitarfélagsins eru frekar
snautlegar. Eru einhverjar hugmyndir á ykkar bæ eða einhver framtíðarsýn í
þessum efnum?

Þetta hefur verið mjög lengi til skoðunar og það kemur engin almennileg niðurstaða úr
því. Þetta er fljótt að verða mjög dýrt og það er ástæðan fyrir því að svona hefur farið.
Þetta þarf að vera blanda af föstum ferðum og pöntunarþjónustu.

Við þurfum að efla þessa þjónustu og ég held að það þurfi líka bara aðeins að reyna að
átta sig á því hver markhópurinn er. Þjónustan hefur verið kannski verið miðuð við
vinnandi fólk, en eftirspurnin hugsanlega meiri frá börnum og ungmennum. Það þarf
kannski aðeins að endurstilla markmiðin þegar nýtt kerfi er búið til.

En þetta er líka flókið vegna þess að Bolungarvík er hluti af þessari keðju og það flækir
málin að vera með þjónustu þvert á sveitarfélagamörk.

Einmitt. Hvaða möguleika hefur bæjarstjórn til að stuðla að
almenningssamgöngum til og frá norðanverðum Vestfjörðum, ef áætlunarflug
leggst af. Sérðu möguleika á ferðum áætlunarbíla, eða jafnvel strandsiglingum?

Nú er búið að gera þennan fjögurra ára samning um flug til Ísafjarðar og ég held að það
verði, þegar honum lýkur, þá verði áfram flogið til Ísafjarðar. Ég meina, það er flogið á
Gjögur! En það þarf að passa að þetta séu hágæðasamgöngur með góðri tíðni, á
almennilegum vélum og það sé hægt að treysta á þetta.

Við þurfum líka að skoða jafnvel hvort það séu önnur flugvallarstæði hérna nálægt. Ég
held að það sé ekkert rosalega líklegt, það er allavega enginn augljós kostur, en ég held
að það þurfi að skoða það betur. Flug er nauðsynleg viðbót við samgöngur á landi.

Samgönguvalmöguleikar til og frá svæðinu hafa verið mjög takmarkaðar hingað til, og
það væri óskandi að við finnum leið til að bæta þær í samvinnu við önnur sveitarfélög á
hringveginum.

Hvernig sérðu fyrir þér Vestfjarðagöngin? Eiga þau að vera einbreið bara?
Nei, við viljum að þau verði tvíbreið. Það eru fimm göng sem eru á listanum á
Vestfjörðum. Það eru Álftafjarðargöng, Hálfdán, Miklidalur, Klettsháls og tvöföldun á
Breiðadalsleggnum. Og það er búið að flýta þessum verkefnum á samgönguáætlun, en
það er samt talsvert löng bið.

Þetta skiptir gríðarlega miklu máli fyrir öryggi vegfarenda. Við höfum verið mjög mikið
að pjakkast í Vegagerðinni út af þessum málum, bæði með því að setja á dagskrá að
vegurinn hingað verði skilgreindur sem hluti af hringvegi eitt.

Og svo vantar betri umferðarstjórnun, af því að göngin stíflast. Það þarf að vera hægt
að setja fram og til baka í lotum. Við höfum verið að agitera fyrir því að Vegagerðin geti
komið því þannig fyrir að það sé einhver sem stjórnar því að það komi ekki hérna fjórar
rútur eða fjórir flutningabílar í röð þannig að allt kloss-stíflast .

Hver er þín afstaða til sameiningar við t.d. Bolungarvíkurkaupstað eða
Súðavíkurhrepp?

Ég tek jákvætt í allar tegundir af sameiningum.

Viðbragðið er alltaf: „þurfum við að sameinast, getum við ekki bara aukið samvinnuna?“
Svo sé ég það bara þar hvað samvinnan getur verið góð, en líka rosalega snúin milli
ólíkra sveitarfélaga.

Ég hef haldið fundi með hinum sveitarfélögunum um sameiningu. Skrifað um þetta
greinar og látið mínar skoðanir í ljósi. En ég held hins vegar að það sé mikilvægt að að
Ísafjarðarbær virði þá stöðu sína að vera langstærsta sveitarfélagið og það er ekki
heppilegt að beita alltof miklum þrýstingi.

FRAMTÍÐARMÚSÍK

Nú erum við farnir að tala aðeins um skipulagsmál. Hver er framtíðarsvæðið fyrir
íbúabyggð? Viltu þétta íbúabyggð á Eyrinni eða brjóta frekar nýtt land undir hana?

Ég vil þétta byggð á Eyrinni. Það eru nokkrir mjög fínir byggingarreitir uppi með öllu
sem til þarf. Það er Guðmundarbúðarreiturinn og það er hundagerðið þarna líka og svo
á einhverjum af bílastæðunum og á slökkvistöðvarreitnum, þessi svæði henta fyrir
fjölbýli. Svo eru stakar lóðir sem hægt er að þétta hérna í efri bænum, sérstaklega eftir
að varnargarðarnir voru byggðir.
Svo viljum við brjóta land þarna fyrir innan Tunguhverfi og svo getur það haldið áfram
að breiða úr sér fyrir neðan hraðbraut og jafnvel, til lengri tíma, fyrir neðan
hraðbrautirnar hjá Brautarholti.

Svo þarf að setja fleiri lóðir á lóðalista á Flateyri og Suðureyri. Hins vegar er fullt af
lóðum á Þingeyri og það er bara gott ástand þar.

Þegar Suðurtangi er fullbyggður, hvar er framtíðaratvinnusvæði Ísafjarðar?

Á Skeiði og inn í Engidal, held ég, til lengri tíma.

Væri eftirsóknarlegt að stækka þjóðgarða og/eða friðlönd á svæðinu eða ætti
heldur að nýta þau til atvinnu og byggðar?

Já, nei, sko ég held að það sé allrar athygli vert að skoða þjóðgarð á Látrabjargi og í
kringum Dynjanda, jafnvel tengja slíkan við Hrafnseyri og stærra svæði. Svo mætti
stækka friðunarsvæðið á óbyggðunum fyrir norðan Steingrímsfjarðarheiði. Ég er
andvígur þjóðgarði í Vatnsfirði áður en betrI framtíðarlausn í raforkumálum liggur fyrir.

Hvernig mætti fegra bærinn? Hvað getum við gert til að gera hann fallegri?

Sko, ég held að það þurfi að búa starfsmönnum bæjarins betri aðstöðu til að vinna sína
vinnu. Auka aðgengi að tækjum og tólum til að vinna hlutina vel.

Við erum með samkeppni um útilistaverk, sem er borgað með hafnarpeningum. Eins
hefur hluti hafnarsjóðs verið eyrnamerktur fegrunarverkefnum.

Svo þarf nýr bæjarstjóri að ganga á undan með góðu fordæmi í að hvetja fólk með
jákvæðum hætti til þess að hugsa um eigin rann. Klippa runna sem ná út fyrir lóðamörk.
Hætta að skilja drasl eftir á víðavangi eða númerlausa bíla hingað og þangað. Hvetja
fyrirtækin til þess að gera betur.

Og svo held ég að við ættum að endurvekja umhverfisverðlaun, til þess að hvetja fólk
með óformlegum hætti til þess að gera betur. Það sem hefur verið, til dæmis með
þessa bíla, er að það hefur staðið í einhverjum lögfræðilegum deilum um það hvar mörk
sveitarfélagsins liggja í því að skikka fólk til að taka til í kringum sig.

Svo þarf bara að setja meiri pening í viðhald. Viðhald húsa, viðhald eigna bæjarins. Við
megum ekki gleyma okkur alltaf í að allt þurfi að vera svona svakalega hagkvæmt og
klippt og skorið. Ættum að leyfa stundum fegurðinni aðeins að njóta sín.

MEÐVIRKNI
Hvað finnst þér um fiskeldið? Nú er heilmikið áróðursstríð í gangi, á báða bóga.
Mikið um upphrópanir. Manni finnst bæjarbúum farið að leiðast aðeins þessi
umræða kannski…

Ég er fylgjandi auknu laxeldi og hef lagt mikla vinnu í að koma saman ásættanlegri
málamiðlun milli ólíkra sjónarmiða. Það er þess vegna sem er mikilvægt að þessi lög
fari í gegn núna á vorþinginu sem við höfum verið að berjast mjög mikið fyrir, einmitt til
þess að fá ekki aftur umræðuna strax í haust.

En erum við kannski meðvirk með þessum iðnaði, þar sem hann hefur haft svo
jákvæð áhrif á byggðina?

Ég held að að einhverju leyti getum við verið það. Við þurfum að vera harðari við
fyrirtækin, að þau standi sig betur. Og það hefur verið slóðaskapur, maður sér stundum
kvíabúnað liggja eins og hráviði, misserum saman. Það er ekki gott til afspurnar.

Svo er fólkið sem á að hafa eftirlit með þessu ekkert endilega staðsett hérna. Við höfum
verið að kvarta yfir því að það á að fara núna að taka umhverfissjóð sjókvíaeldis og
færa hann alfarið til Hafrannsóknastofnunar, sem er ekki gott vegna þess að þá er hætt
við að störfin fari úr héraðinu. Hafrannsóknastofnun hefur ekki hlutfallslega verið með
öfluga starfsstöð hérna á Vestfjörðum.

Og við höfum bara miklar áhyggjur af þessu. Við höfum líka verið að leggja til að það
verði gefin út leyfi fyrir svokallaðar kennslukvíar, til þess að efla rannsóknir og menntun í
fiskeldistengdum greinum, bæði við menntaskólann og við Háskólasetrið. Og það væri
hægt að fjármagna þetta nám með þessum kennslukvíum og jafnvel ítarlegri rannsóknir.

Það myndi líka auka flóruna í atvinnuframboði á svæðinu.

GESTAFJÖLD

Nú er stundum talað um þolmörk í ferðaþjónustu, sem er önnur atvinnugrein sem
hefur verið í örum vexti hér. Hver er ykkar afstaða?

Við erum ansi hreykin af því að árið 2024 var að okkar frumkvæði samþykkt stefna í
móttöku skemmtiferðaskipa, þar sem við vorum fyrsta sveitarfélagið til þess að setja
tölulegt hámark á fjölda gesta á dag. Þetta var til þess að tryggja það að gestirnir nytu
heimsóknarinnar, en líka þannig að íbúar nytu þess að taka á móti gestunum og það
væri einhvers slags jafnvægi þarna.
Við útfærðum þetta líka þannig að reglunum fylgir tafla þar sem, til dæmis, ef það eru
fleiri en 3000 gestir, þá verður Hafnarstræti göngugata og ef það eru fleiri en X, þá er
bókasafnið opið til að tryggja að það sé klósettaðstaða og þar fram eftir götunum.

Þarna ákváðum við líka að taka frá pening til að setja í menningarstarf og nú er
langstærsti styrktaraðili Aldrei fór ég suður hátíðarinnar Menningarsjóður
Ísafjarðarhafna. Eins er verið að styrkja listviðburði og fegrunarverkefni og við ætlum að
stækka þennan sjóð enn frekar. Það er mjög mikilvægt að félagslegu þolmörkin séu í
flútti við fjölda gesta. Þannig að það sé skýrt svar við spurningunni: „Hvað fáum við fyrir
þetta?“ Það er bara: Já, þú færð þetta hérna og þú færð þetta hérna. Bókabúðin er
opin allt árið um kring af því að tekjurnar af gestunum yfir sumarið halda búðinni
gangandi og svo framvegis og framvegis.

Þessa nálgun ræddum við meira að segja við skemmtiskipafélögin og þá sem eru að
selja ferðir í skipunum. Þar voru allir mjög ánægðir með þetta. Þetta hefur skipt sköpum
— við sjáum ekki þessa neikvæðu umfjöllun um skemmtiskipin á Ísafirði eftir að þessi
stefna var sett.

Á þessu þarf á þessu kjörtímabili að endurskoða þessa stefnu, þá getum við tekið
umræðu um það hvort hámarkið sé of hátt. Hvort við getum hækkað það aðeins, eða
hvort við viljum setja önnur mörk.

En grunnurinn er allavega til staðar núna og verklagið og hugmyndafræðin um hvernig
við getum tekið þessar ákvarðanir. Þessi vinna hefur gengið rosalega vel. Svo eftir því
sem á líður bætum við göngustígana og förum í að að steypa allt í hólf og gólf og
byggja hús til þess að taka á móti gestunum. Eftir því sem aðstaðan batnar, eftir því
sem við fjölgum klósettum í bænum og svona, þá hækka þolmörkin.

Hvað finnst þér um kláfs-áform?

Ég hef vanist hugmyndinni síðan 2006 eða 2007 þegar mér var boðið í þyrluferð upp á
fjallið með Úlfari heitnum. Þá fannst mér þetta alveg fáránleg hugmynd, og ég get alveg
skilið að mörgum finnist þetta fáránleg hugmynd núna. Ég sé samt í þessu mikla
möguleika og ég held að þetta geti orðið mjög skemmtilegt.

Það eru margir sem gagnrýna staðsetninguna, og sú gagnrýni á rétt á sér.

Þetta er allavega það sem einkaaðilinn leggur til. En svo hafa komið ýmsar spurningar
um það hvort þetta geti aukið álag á göturnar og hvort það muni hvína í þessu í roki og
fullt af einhverju öðru. Nú er fyrirtækið búið að fá heimaverkefni, að svara þessum
spurningum og við förum okkur hægt í þessu.

MÁL & MENNING

Nú eru kjarnaviðburðir eins og Aldrei fór ég suður og Við Djúpið til dæmis að skila
miklu til samfélagsins, bæði í beinhörðum peningum og eins kynningarlega séð.
Kemur til greina að efla starfsemi í kringum þessa póla enn frekar? Hvernig
menningarstefnu boðið þið?

Já, það var þess vegna sem við gerðum hérna styrktarsamning við Aldrei fór ég suður.
Það hafði kvarnast úr styrktaraðilahópnum og kostnaður hafði aukist vegna
samfélagsbreytinga og þess vegna líka vegna þess að það er ekki endalaust hægt að
keyra á sjálfboðaliðum.

Þetta var bara myndarlegur samningur og við viljum styðja hátíðina áfram og beita bæði
skemmtiskipasjóðnum og öðrum ráðum sveitarfélagsins til að efla menningu.

Við vorum á fimmtudaginn að undirrita styrktarsamning við Edinborgarhúsið. Við ætlum
að halda áfram að pjakkast í ríkinu að koma til móts við okkur og styrkja
Edinborgarhúsið til jafns við svipaðar menningarstofnanir annarsstaðar á landinu.

Bærinn er með starfssamninga við tvo tónlistarskóla og við viljum standa vörð um þá.
Þetta eru frábærar menningarstofnanir og þar er alveg geysilega gott starf unnið — þau
eru til dæmis dugleg að fara í litlu byggðakjarnana okkar og kenna, sem er ómetanlegt.

Talandi um Edinborgarhúsið, hafið þið einhverjar hugmyndir um að gera eitthvað
fyrir unga fólkið hérna, 16-25 ára aldurinn? Nú var hér rekið ungmennahús þegar
ég var ungur, Gamla apótekið, þar sem hægt var að æfa hljómsveitir og sinna
ýmsum hugðarefnum. Það gekk ekki til lengdar, gott og vel, en manni þykir
kannski þessi hópur aðeins afskiptur…

Það er skýrt ákall um að hér verði einhverslags ungmennahús. Við munum gera það,
með einhverjum hætti í einhverri mynd.

Ég vil líka efla það sem fyrir er. Unglingadeildir björgunarsveitanna, opnunartímar
sundlauganna, aðgengi að plássi í salnum á Austurvegi, Við eigum fullt af möguleikum
sem stuðla að virkri afþreyingu fyrir ungmenni, en svo þarf líka bara stað til að koma á
og gera ekki neitt. Hanga. Án skipulagðrar dagskrár.
Svo er Edinborgarhúsið með í nýrri stefnu sinni markmið að halda viðburði fyrir þennan
aldurshóp, stjórnað af þessum aldurshópi. Þannig að það væri þá kannski rýmið fyrir
eitthvað svona skapandi starf, bílskúrsbönd og svoleiðis. Pláss til að gera einhverja
tóma dellu sem eldist illa og gera mistök og hamast og brasa.

Og við eigum að hækka aldursmörkin á frístundastyrknum, sem getur hjálpað
framtakssömu fólki að setja upp starfsemi sem hægt er að fá tekjur fyrir.

FÓTBOLTI & SKÍÐI

Þarf að setja meiri peninga í fótboltann?

Það skiptir máli að styrkja okkar íþrótta- og tómstundastarf af krafti. Við höfum sett
töluvert fjármagn í fótboltann upp á síðkastið og munum halda áfram að styrkja starfið.
En við verðum líka að huga að öðrum íþróttagreinum. Hér er mikil flóra sem við viljum
styðja við. Íþróttahúsið á Torfnesi leikur þar lykilhlutverk. Svo er það auðvitað,
skíðafélagið, blakið, körfuboltinn, handboltinn og Skotís. Svo er sterk grasrót í bardaga
og sjálfsvarnaríþróttaiðkun að vaxa á svæðinu! Einu sinni voru skylmingaæfingar á
Þingeyri… Við viljum líka, eins og ég nefndi, framlengja frístundastyrkinn fyrir eldri hópa
og tryggja jafnt aðgengi íbúa að íþróttaiðkun óháð búsetu.

En koma einhverntíman nýjar skíðalyftur?

Já, við gerum ráð fyrir að það komi á næstu tveimur árum ný skíðalyfta frá endanum á
barnalyftunni og upp í Miðfell, vegna þess að Sandfellslyftan er alltof brött.

Það kemur líka nýr troðari og snjóbyssur. Og jarðvegsframkvæmdir, til þess að drena
betur og til þess að það þurfi minni snjó svo hægt sé að opna svæðið oftar en ella

Það er heildstæð vinna að fara af stað á skíðasvæðinu hliðstæð því sem farið var í í
fótboltanum. Hún mun taka tíma, en það eru allt viðráðanleg skref sem færa okkur í
rétta átt.

EINLÆGNI & AUÐMÝKT

Nú langar þig að verða bæjarstjóri.

Já!

Hvernig sérðu fyrir þér hlutverk bæjarstjóra? Hvað á bæjarstjórinn að gera?
Bæjarstóri er sameiningartákn inn á við og út á við. Og inn á við er það að fá fólk til
þess að tala saman, fá bæjarstjórnina til þess að tala saman og vinna að því að
bæjarstjórn og bæjarbúar séu í einhverri þokkalegri sátt. Hann er líka tengistykki á milli
kjörinna fulltrúa og starfsmanna bæjarins og sem slíkur er hann alveg rosalega
mikilvægt millistykki. Við höfum haft þessa reglu, að kjörnir fulltrúar eiga ekki í beinum
samskiptum við einstaka starfsmenn bæjarins í erindagjörðum sínum sem kjörnir
fulltrúar.

Þannig að það er alveg gríðarlega mikilvægt að pólitískur vilji nái í gegn inn í
bæjarkerfið, en líka að þekkingin og reynslan úr bæjarkerfinu nái yfir til kjörinna fulltrúa
þannig að þeir taki skynsamlegar ákvarðanir.

En svo er hann líka þetta sameiningartákn út á við. Því fylgir að tala um fallega bæinn
okkar, þannig að eftir sé tekið utan sveitarfélagsins, að Ísfirðingar eða íbúar
Ísafjarðarbæjar haldi áfram að vera stoltir af bænum sínum, að það sé verið að berjast
fyrir hagsmunum í samgöngu-, atvinnu-, skattamálum og hinu og þessu. Bæjarstjórinn
á einnig að vera í reglulegu samtali við þingmenn og ráðherra og berjast fyrir
hagsmunum bæjarins.

Þetta er svona almenna lýsingin á því hvernig ég sé þetta fyrir mér.

Af hverju heldurðu að þú sért góður í því?

Ég þekki vel til bæjarins, ég þekki vel til bæjarkerfisins, ég hef stýrt stórri stofnun hér í
bænum og mér gekk það mjög vel, að ná samtali og samstöðu um að við stefndum öll í
rétta átt. Það sást vel í starfsánægjukönnunum og hinu og þessu sem við komum til
leiðar á meðan ég var þarna uppi á heilbrigðisstofnun.

Svo hef ég líka bara mína skýru pólitísku sýn um hvernig ég vil sjá sveitarfélagið
þróast. Ég er óhræddur við að taka ákvarðanir, líka óvinsælar. Ég er líka óhræddur við
að viðurkenna ef ég geri mistök og legg mig fram við að hlusta þegar mér er bent á. Ég
býð mig fram af einlægni og auðmýkt til að sinna þessu hlutverki.

OPIN TIL LEIKS

Hernig stóð á því að Í-listinn, sem þú varst með hluti af, hvað varð til þess að hann
leystist upp?

Já, það var kannski komin einhver þreyta í það samstarf.
Ég var ekki alveg á öllum fundunum sem voru þarna. Ég var til dæmis ekki á fundinum
þar sem ákvörðun var tekin um að slíta samvinnunni. Þannig að ég svo sem get ekki
sagt nákvæmlega hvað fór þar fram. En þetta voru orðnir eiginlega fjórir flokkar.
Viðreisn, VG, Samfylkingin og Flokkur fólksins var eiginlega kominn í spilið líka.

Og það eru ekkert rosalega mörg bæjarstjórnarsæti til skiptanna. Að einhverju leyti var
líka staða flokkanna á landsvísu farin að smitast inn Í-lista samstarfið og umræður um
hversu mörg sæti hvaða flokkur átti að fá og slíkt. Niðurstaðan var þessi og mér þótti
það miður. En Viðreisn ákvað að láta til sín taka og það hefur verið mjög skemmtilegt
að vera í því liði. Við erum fjölbreyttur hópur fólks sem brennur fyrir samfélagið okkar.

Munið þið sækjast eftir samstarfi við ykkar gömlu félaga eða eruð þið bara opin
fyrir öllu? Er einhver sem þú vilt ekki starfa með?

Ég vil ekki starfa með Miðflokknum. Það eru bara mjög mörg mál þar sem þau hafa haft
mjög ólíka sýn á. Annars bara göngum við opin til leiks.

Förum þá kannski bara yfir hvað, er það sem, hvað greinir á milli ykkar og hinna
flokkanna? Hvað hefur Viðreisn fram að færa sem aðrir listar hafa ekki?

Það eru svona kannski einhverslags áhersluatriði sem að skilja á milli.

Við höfum verið kannski meira áberandi á öðrum sviðum. Við höfum mikið verið að tala
um skólamál, allavega í þessari kosningabaráttu. Að einhverju leyti eru það atvinnumál
sem hafa verið okkur hugleikin. Við í Viðreisn erum líka ekki í því sporti að lofa upp í
ermina á okkur. Við erum með raunhæft plan og raunsæja sýn á það hvað er mögulegt
og hvað ekki.

En kannski á endanum er þetta fólkið sem velst á listana sem ég held að muni ráða
atkvæðum mjög margra.

FÓRNARKOSTNAÐURINN

Stefnan er mjög áþekk hjá öllum framboðunum?

Ja, heyrist þér það ekki?

Ég heyri fólk svolítið kvarta yfir því, í raun, að það skorti skýrari línur. Það er
kannski þess vegna sem mig langaði að tala við fólkið og sjá hvað greinir á milli í
alvörunni. Staðan er auðvitað ekki sú að ég gæti farið að að kjósa
Kommúnistaflokkinn og þá yrði Penninn þjóðnýttur og skattar hækkaðir í 100
prósent, en eitthvað hlýtur það nú að vera sem skilur á milli…
Þetta er að einhverju leyti afleiðing af því að við höfum lagt mjög mikið upp úr því að
vera í góðu samtali í síðustu fjögur ár og við höfum ekki verið að búa til pólitískar erjur
um mál sem þurfa ekki að vera pólitísk. Það þýðir að í hverju einasta máli sem hefur
verið til dæmis til umræðu í bæjarráði, þá spyr ég: „Jóhann, hvaða skoðun hefur þú?“
og „Kristján, hvaða skoðun hefur þú? “ Og svo komum við okkur saman um niðurstöðu.

Það sem hefur verið gert hingað til síðustu fjögur ár hefur verið gert í góðri sátt. Og það
þýðir að sú framtíðarsýn sem fólk er að vinna eftir, það eru allir þokkalega búnir að
sætta sig við hana.

Við erum kannski búin að verja síðustu fjórum árum í að verða sammála um svo
rosalega margt. Og þess vegna er pínu skrítið einmitt að fara inn í kosningabaráttu þar
sem við erum eiginlega búin að sætta okkur eða búin að ná samkomulagi um svo mörg
mál.

Svo bjóða flokkarnir sitt fólk fram og að einhverju leyti einhverjar mismunandi
bragðtegundir af þessari stefnu. En við erum bara stolt af þessari tegund af
bæjarpólitík. Ég held að 360 daga á ári kunni íbúar að meta það að bæjarstjórn sé ekki
kraumandi af rifrildum, þó þau kvarti yfir því í fimm daga á ári rétt fyrir kosningar að það
vanti meira krydd í umræðuna. En það er fórnarkostnaðurinn kannski?